جاويدان اشتياق مىورزيد و مىخواست به هر وسيله ولو به طرز نامشروع ، آنها را براى خود فراهم آورد . به اين جهت ، قرآن شريف آزمندى انسان را به رسيدن به اين هدفها براى ما مجسم مىسازد . با اينكه خداوند به او تضمين داده بود ( كه در بهشت گرسنه و تشنه و برهنه نخواهد ماند ) و به آدم وعده داده شده بود كه روزى او پيوسته خواهد رسيد و به او اجازه داده بود تا از همه لذتهاى پاكيزه كه دلش مىخواهد بهره‌مند گردد ، فقط به يك درخت براى جلوگيرى از شقاوت و بدبختى نزديك نشود . « وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ » . ( و به آدم گفتيم تو و جفت تو در بهشت ساكن شويد و در آنجا از هر چه بخواهيد فراوان بخوريد و به اين درخت نزديك مشويد ، كه از ستمكاران گرديد . - سورهء بقره - آيهء 33 ) اما حرص آدم به زندگى جاودانى و طمع او براى بدست آوردن ملك بيغمى چشم حقيقت بينش را بر بست و به مخالفت با خداى خود واداشت و حرف دشمن را شنيد كه گفت آن درخت كه خداى او را از نزديك شدن به آن منع كرده است همان درخت جاودانگى و ملك بيغمى است . « فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ، نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ » ( شيطان آنان را وسوسه كرد تا بديهاشان را كه از آنان پنهان بود برايشان عيان سازد و گفت پروردگار شما ، شما را از نزديكى به اين درخت منع كرده است تا بسان فرشته گرديد يا زندگى جاويد يابيد و براى آنان سوگند ياد كرد كه همانا من غمخوار و اندرز دهندهء شمايم . سورهء اعراف - آيه 21 - 20 ) پس آدم به